และแล้วมันก็มีวันนี้จนได้ จริงๆ มันก็เกิดอาการแบบนี้อยุ่บ่อยๆ เป็นเนืองนิจ เฮ้อๆๆ มันช่างกดดันเสียนี่กระไร ใครบอกงานหน้าคอมฯ มีความสุข อยากจะเถียงให้คอเป็นเอ็น คนนอกคงไม่รู้รสชาด หากไม่ได้เข้ามาสัมผัสเอง อาชีพอย่างเราก็ไม่ต่างจากกรรมกรเท่าไหร่ ประมาณว่ากรรมกรออนไลน์ ยังไงยังงั้น ความเหนื่อย เครียด ท้อ มากันให้ครบองค์ประชุม บ่นไปก็เท่านั้น ขอระบายนิดนึง ยังไงมันก็เป็นเส้นทางที่เราเลือกเอง ไหนๆ ก็เดินมาถึงกลางทางแล้ว ทำไมจะไม่เดินต่อล่ะ ยังไงก็ต้องไปให้สุดทาง ลำบากยากเย็นแค่ไหนก็จะไปให้ถึงจุดหมาย เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ มันก็เป็นแค่บททดสอบเสี้ยวหนึ่งในชีวิตแค่นั้นเอง..จริงๆ แวะเวียนมาหาบ่อยๆ ก็ดีนะ ไอ้เหนื่อย ไอ้ท้อ มาทำให้กุแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ มาๆ เมิงเข้ามา..คิดไรมากว่ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น